Dat wc-boekje van Kathleen Aerts (Mijn leven als K1) blijkt dan toch een interessant stukje literatuur te worden. Het blijft Dag Allemaalniveau, meer kun je daar niet van verwachten, maar er staan toch een aantal interessante onthullingen in.
Zo waakte Gertje Verhulst er voortdurend op dat de rechten van de papa’s nageleefd werden. Zijn slogan was steevast: “Ik wil blote benen zien!”. Ha, die Gert toch. K3 moest duidelijk een geil seksgroepje zijn met meisjes die toevallig ook een aantal liedjes vanbuiten konden leren en hier en daar een danspasje uitvoerden.
Maar goed, het is niet allemaal de schuld van “kindvriendelijk” Studio 100 hoor. Wat blijkt? Kathleen & co waren zelf niet vies van knappe venten. Ze spraken zelfs tekens af om duidelijk te maken waar de lekkerste brokken zaten: “Drie vingers op de linkerpols: derde rij. Vier keer met de wijsvinger tikken: vierde stoel van links.”
We willen u zeker niet volgende passage uit het boek van Kathleen onthouden: “Tijdens het solostukje van een van onze liedjes, ‘Pa-pa-pa’, ging ik de zaal in, en dan koos ik er natuurlijk niet de lelijkste uit — ik zou wel gek geweest zijn. Maar dan lachte ik, ter compensatie, altijd even heel lief naar de bijbehorende mama.” Toch sympathiek, hè?
Nee, echt: opvolgster van Kathleen Aerts is een zeer dankbare taak voor Josje Huisman, sekspoes in wording.
Eigenlijk moest dit schrijfsel al veel eerder gepubliceerd worden, maar EddyWelly.be is helaas nog maar een dikke week live. Ik wil het even met u hebben over iets heel serieus: Het Rode Kruis en het inschakelen van BV’s als lokaas om bloed te geven.
We zullen waarschijnlijk nooit weten wat er door het hoofd van (bvb) heen ging toen hij of zij 
Loading ...
Beelden liegen niet. Ogen nog minder. Laurette Onkelinx is helemaal weg van Lance Armstrong en laat dat – toch een beetje té – duidelijk merken.
